ميلاد امام هادي(ع) مبارك باد
ای گوهر بحر آفرینش
وی چشم و چراغ اهل بینش
همنام علی مرتضایی
سرتا به قدم خدانمائی
امروز که دل قرین شادیست
میلاد تو ای امام هادی است
میلاد تو برهمه مبارک
بر مهدی فاطمه مبارک
ای گوهر بحر آفرینش
وی چشم و چراغ اهل بینش
همنام علی مرتضایی
سرتا به قدم خدانمائی
امروز که دل قرین شادیست
میلاد تو ای امام هادی است
میلاد تو برهمه مبارک
بر مهدی فاطمه مبارک
|
در كوفه دوباره محشرى بر پا شد |
|
مهمان غريب كوفه را دريابيد |
زيرا كه اسير فتنه اعدا شد

در باره نامگذاری این روز به عرفه آمدهاست:
جبرائیل علیه السلام هنگامی که مناسک را به ابراهیم میآموخت، چون به عرفه رسید به او گفت «عرفت؟»و او پاسخ داد «آری»، لذا به این نام خوانده شد. و نیز گفته اند سبب آن این است که مردم از این جایگاه به گناه خود اعتراف میکنند و بعضی آن را جهت تحمل صبر و رنجی میدانند که برای رسیدن به آن باید متحمل شد. چرا که یکی از معانی «عرف» صبر و شکیبایی و تحمل است.
![]() |
|
||||
![]() |
||||
|
اشعار و مدایح ازدواج امیرالمؤمنین و حضرت زهرا سلام الله علیهما(قابل استفاده مداحان) |
||||
|
حسن بن جهم ـ از دوستان امام کاظم
علیهالسلام ـ گوید: آن حضرت را دیدم که موهای خود را خضاب کرده
است، گفتم: فدایت شوم، شما هم خضاب میکنید؟! |
||||
|
1 ـ توجه به ظرايف روحيات همسر ، 2ـ پرهيز از تقاضاي نامقدور ، 3 ـ سازگاري با همسر ، 4 ـ محبت و احترام نسبت به همسر...
|
||||
![]()
می شود از رنگ وارنگ دنیا خالی
بود و ازآبی آسمان سرشار. می شود ساده ترین بود و برترین. |
||||
|
|

گشته عالم غرق ماتم در عزاى
جوادالائمه
كرده زهرا ناله بر پا از براى جوادالائمه
يوسف زهرا به سن نوجوانى گشته مسموم
مى دهد جان در ميان حجره ى در
بسته مظلوم
در بهار زندگى از عمر خود گرديده محروم
رفته از هوش گشته خاموش ناله هاى جوادالائمه
آه و واويلا كه آخر همسر ناقابل او
آن همه لطف و محبت ديد و آمد قاتل او
از شرار آتش زهر شعله ها زد بر دل او
با چنان زهر قاتل شد سزاى جوادالائمه
فاطمه اولاد خود را در بلا پيوسته بنگر
يوسف را كام عطشان با دل بشكسته بنگر
قتله گاهش را ميان حجره در بسته بنگر
شد ز بيداد شهر بغداد كربلاى جوادالائمه
همچو جدش تشنه لب در بين حجره دست و پا زد
از براى قطره آبى قاتل خود را صدا زد
هر كنيزى ناله بر مظلومى ابن الرضا زد
شيون از خاك شد بر افلاك در سراى جوادالائمه
ميدونم خیلی چیزهارو نگفتن معرفت می خواد نه طاقت، طاقت یه روز تموم میشه، اما معرفت نه
...من كه معرفت ندارم !!!اما انگار يواش يواش داره طاقتم تموم ميشه... طاقتم تموم ميشه كه يه چيزهايي رو بگم ...بگم از معرفت بعضي ها !!!
از اونها كه تا محرم ميشه تا يه خورده هيئت شلوغ ميشه تا چشمشون ميفته به جمعيت يه جورائي جوگير ميشن ....
آسمون
ريسمون مي بافن ،نظرهاشون گل ميكنه،زيرآبي ميرن !!! حاجت هاشون يادشون
ميفته ،نذر ميكنن كه برا اربابشون ذكر بگيرن... وووووووو...
اما در طول سال كه خبري از جمعيت و شلوغي و ...نيست غيبشون ميزنه !!!
نميدونم "ذكري" كه "فكر" ما رو عوض نكنه به چه درد مي خوره؟؟؟
نوكري كه مرامش،رفتارش ،كردارش بوي اربابش رو نده به چه كار مياد؟؟؟
بارها شنيديم كه:
" شور و حالي" كه با "قيل و قال" شروع بشه آخرش ميشه همين...
قبلا" ها وقتي ميشنيدم يكي ميگفت "حسين مظلوم" بدم مي اومد با خودم ميگفتم كسي كه جلو ظالم زمانش سر خم نكرد و تمام دارو ندارش رو داد تا زیر بار حرف زور نره مگه ميشه مظلوم باشه .........اما اين روزها به اين نتيجه رسيدم كه آره حسين(ع) مظلومه ....
مظلومه
چون من_ هيئتي كه ظاهرم با باطنم فرق ميكنه خودم رو به اون چسبوندم ...مني
كه حرف و عملم فرق ميكنه ...مني كه توو روز روشن به كسايي كه باهاشون نون و
نمك خوردم تهمت ميزنم...مني كه خيلي راحت دروغ ميگم....من با اعمالم باعث
شدم كه حسين(ع) مظلوم باشه و مظلوم بمونه ...
حسين (ع) مظلوم _ دست من_ هيئتي_
نمي
دونم به كجا ميريم ؟؟؟ با اين افكار وحشتناكي كه توو وجود خيلي از ما ها
رخنه کرده ...قبلا" ها يه حفظ ظاهري بود بين ما ها...اما اين روزها خيلي
از پرده هاي حياي بين ما ازبين رفته ...خيلي از كارها كه قبلا" ها برامون
منكر حساب ميشد اين روزها برامون عادي شده...انگار نه انگار كه ما هيئتي
هستيم ... انگار نه انگار كه ما نوحه خون و سينه زن حسينيم...يه جمله س چند وقته فكر من رو مشغول كرده ، چند وقت پيش يكي به من گفت:
(( هيئتي مواظب خودت باش!!!))
بیست و سوم ذی القعده در
تقویم شیعه به روز زیارت خاصه امام رضا (ع) شهرت دارد و در این روز مردم از
دور و نزدیک با زیارت امام رئوف (ع) ارادت و عشق خود را به سلطان ایران
زمین ابراز می کنند. از این رو در نوشتار سعی کرده ایم گوشه ای از فضایل
زیارت آن حضرت (ع) را بیان کنیم.
امام باقر(ع)، از جدّشان، از
امیرالمؤمنین(ع) نقل کرده است که پیامبر (ص) فرمودند: "پاره اى از پیکر من
در خراسان دفن خواهد شد، هر گرفتارى که او را زیارت کند، خدا ناراحتى او را
برطرف سازد، و هر گنهکارى که به زیارت او رود، خداوند گناه او را ببخشد".
همچنین،
ابوهاشم جعفرى گوید: از امام جواد (ع) شنیدم که فرمودند: "میان دو کوه
طوس، پاره اى است که آن را از بهشت ستانده اند، هر که بدان جا درآید، روز
رستاخیز از آتش ایمن خواهد ماند".
حسین بن زید گوید: از امام صادق (ع)
شنیدم که مى فرمودند: "مردى از نسل فرزندم موسى، قیام خواهد کرد که همنام
امیرالمؤمنین(ع) است و در سرزمین طوس که در خراسان است، دفن خواهد شد... او
در همان جا با زهر کشته مى شود و غریبانه به خاکش مى سپارند. هر که او را
با معرفت زیارت کند، خداوند او را همسان کسانى که پیش از پیروزى ، بخشش و
پیکار کرده باشند، پاداش خواهد داد".
شیخ طوسی از حضرت رضا (ع) نقل
کرده است که آن حضرت (ع) فرمودند: "در خراسان بقعهای است و زمانی خواهد
آمد که آن بقعه همواره محل رفت و آمد و مطاف فرشتگان میشود تا روز قیامت
که در صور دمیده میشود و قیامت فرا میرسد".
پرسیدند: ای پسر رسول خدا!
این بقعه کدام بقعه است؟ فرمودند: "این بقعه در سرزمین طوس است، به خدا
سوگند! آن زمین، باغی از باغ های بهشت است. هر که مرا در این بقعه زیارت
کند مانند کسی است که رسول خدا (ص) را زیارت کرده است و برای او پاداش هزار
حج مقبول و هزار عمره مقبول نوشته خواهد شد و من و پدرانم روز قیامت شفاعت
کننده او خواهیم بود.»
در روایتی دیگر بزنطی میگوید: نامه حضرت رضا (علیهالسلام) را خواندم، در آن نامه چنین آمده بود:
"به شیعیان من بگو زیارت من به اندازه هزار حج پاداش دارد".